برشکاری با هوا برش چیست و چگونه انجام می‌شود؟

برش کاری با هوا برش چیست؟
فهرست مطالب

اگر در صنعت با مقاطع ضخیم فولادی سروکار دارید، حتما نام برشکاری با هوا برش به گوشتان خورده است. این روش که ریشه‌اش به سال ۱۹۰۳ و تلاش مهندسان فرانسوی برمی‌گردد، هنوز هم یکی از راه‌حل‌های اقتصادی و بسیار رایج برای برش فلزات است. برخلاف روش‌های مدرن که گاهی هزینه‌های سنگینی روی دست تولیدکننده می‌گذارند، این تکنیک با تجهیزاتی نسبتا ساده و قابل حمل، کار را در کارگاه‌های بزرگ و کوچک راه می‌اندازد. ما در اینجا قصد داریم دقیق بررسی کنیم که این فرایند چطور انجام می‌شود، برای چه نوع میلگردهای صنعتی مناسب است و چطور باید ایمنی را در حین کار رعایت کرد تا بهترین نتیجه حاصل شود. پاسخ تمام سوالات فنی شما همین‌جاست.

برشکاری با هوا برش چیست؟

زمانی که صحبت از بریدن فلزات با ضخامت بالا می‌شود، ابزارهای مکانیکی مثل اره یا قیچی همیشه جوابگو نیستند. در اینجا برشکاری با هوا برش (Oxy-fuel cutting) وارد میدان می‌شود. این روش یک فرایند حرارتی است که در آن از ترکیب سوخت گاز و اکسیژن برای ذوب و جدا کردن فلز استفاده می‌شود. شاید جالب باشد بدانید که اساس این کار، یک واکنش شیمیایی ساده اما قدرتمند بین اکسیژن خالص و فولاد داغ است.

در نحوه کار با هوا برش، ما فقط فلز را ذوب نمی‌کنیم؛ بلکه آن را می‌سوزانیم. این تکنیک برای فلزاتی با ضخامت ۱۰ تا ۲۰۰۰ میلی‌متر قابل اجرا است که دامنه وسیعی را پوشش می‌دهد. تجهیزات هوا برش شامل کپسول‌های گاز (معمولا استیلن)، کپسول اکسیژن، رگولاتورها، شلنگ‌های انتقال و مشعل مخصوص است. سادگی این تجهیزات باعث شده تا در دورافتاده‌ترین سایت‌های صنعتی هم بتوان از آن بهره برد.

برش کاری با هوا برش برو روی فولاد

تجهیزات هوا برش (مشعل، کپسول اکسیژن و استیلن)

برای اینکه درک درستی از این فرایند داشته باشیم، باید ابزارها را بشناسیم. مشعل یا تورچ، وظیفه مخلوط کردن گاز سوختنی با اکسیژن را بر عهده دارد. نازل که در نوک مشعل قرار می‌گیرد، جریان گاز را هدایت می‌کند. رگولاتورها فشار خروجی گاز از کپسول را تنظیم می‌کنند تا شعله‌ای یکنواخت داشته باشیم. شیرهای یک‌طرفه نیز برای جلوگیری از بازگشت شعله (که بسیار خطرناک است) تعبیه شده‌اند. این مجموعه ساده، قدرتی را ایجاد می‌کند که می‌تواند فولاد سخت را مثل کره ببرد.کپسول اکسیژن که یکی از تجهیزات برش کاری با هوا برش است

نقش هوابرش در برشکاری مقاطع فلزی

در صنایع سنگین، کاربرد هوا برش در صنعت غیرقابل انکار است. وقتی با میلگردهای صنعتی قطور، ورق‌های سیاه ضخیم یا پروفیل‌های سنگین مثل تیرآهن و ناودانی سر و کار داریم، هوا برش اغلب اولین و بهترین گزینه است. اما رفتار همه فلزات در برابر این شعله ۳۵۰۰ درجه‌ای یکسان نیست.

برشکاری میلگرد صنعتی با هوا برش

فولاد شمس گل آذین به عنوان تولیدکننده تخصصی میلگرد ساده و آلیاژی، با انواع میلگردها سروکار دارد.

  • میلگرد ساده صنعتی: این میلگردها معمولا درصد کربن پایین‌تری دارند و برشکاری فولاد با هوا برش روی آن‌ها بسیار روان و تمیز انجام می‌شود. سرعت کار بالاست و لبه‌های برش نسبتا صاف در می‌آیند.
  • میلگرد آلیاژی (MO40 و CK45): داستان در مورد این فولادها کمی متفاوت است. فولادهایی مثل CK45 یا MO40 به دلیل داشتن کربن و عناصر آلیاژی بیشتر، سختی بالاتری دارند. در برشکاری این موارد، باید دما و فشار با دقت بیشتری تنظیم شود. حرارت ناشی از برش ممکن است ساختار لبه‌ها را کمی تغییر دهد (ناحیه HAZ)، بنابراین اپراتور باید تجربه کافی داشته باشد.
  • میلگرد ترانس: از آنجا که میلگرد ترانس سطحی صیقلی و دقیق دارد، استفاده از هوا برش که دقت کمتری نسبت به اره نواری دارد، نیازمند احتیاط است تا به سطح ظاهری قطعه آسیب نرسد.
  • میلگرد 70Cr2: این نوع فولادها مقاومت بالایی دارند و برش سخت‌تری را طلب می‌کنند.

مزایا و معایب برش با هوا برش

برای انتخاب درست روش برش، باید نگاهی به جدول زیر بیندازیم:

مزایای برش با هوا برشمعایب برش با هوا برش
هزینه پایین: تجهیزات ارزان و هزینه نگهداری کم است.دقت متوسط: نسبت به لیزر و پلاسما دقت کمتری دارد.
قابلیت حمل: نیاز به برق ندارد و در هر مکانی قابل استفاده است.سرعت پایین: در ضخامت‌های کم، سرعتش از پلاسما کمتر است.
برش ضخامت بالا: تا ۲۰۰۰ میلی‌متر را برش می‌دهد.تغییرات حرارتی: باعث ایجاد منطقه متاثر از حرارت (HAZ) می‌شود.
تنوع کاربرد: مناسب برای اکثر فولادهای کربنی و کم‌آلیاژ.نیاز به مهارت: اپراتور باید برای تنظیم شعله ماهر باشد.

فرآیند برشکاری با شعله یا هوابرش چیست

شاید بپرسید دقیقاً چه اتفاقی در دل فلز می‌افتد؟ روش‌های برشکاری فلزات متنوع هستند، اما مکانیسم هوا برش شیمیایی-حرارتی است. فرآیند به صورت مرحله‌ای انجام می‌شود. ابتدا با استفاده از شعله پیش‌گرم (ترکیب اکسیژن و گاز سوختنی مثل استیلن)، دمای نقطه شروع برش را به “دمای برافروختگی” می‌رسانیم. این دما برای فولاد حدود ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد است، جایی که فلز سرخ می‌شود اما هنوز ذوب نشده است.

به محض رسیدن به این دما، اپراتور شیر اکسیژن خالص (اکسیژن برش) را باز می‌کند. جریان پرفشار اکسیژن با آهن داغ واکنش می‌دهد و اکسید آهن تولید می‌کند. این واکنش به شدت گرمازا است و گرمای تولید شده، اکسید مذاب و فلزات اطرافش را ذوب می‌کند. فشار گاز اکسیژن همزمان این مواد مذاب و سرباره‌ها (Slag) را از شیار برش به بیرون پرتاب می‌کند و به این ترتیب، فلز برش می‌خورد.

برای اطلاع از قیمت روز میلگرد Mo40 کلیک کنید.

فرآیند برشکاری با هوا برش

نکات فنی هوا برش

در این فرایند، خلوص اکسیژن بسیار مهم است. اگر خلوص اکسیژن زیر ۹۹.۵ درصد باشد، سرعت برش به شدت افت می‌کند. همچنین فاصله نازل تا قطعه کار باید ثابت و استاندارد باشد. اگر نازل خیلی نزدیک شود، ممکن است بگیرد یا ذوب شود و اگر دور شود، حرارت کافی منتقل نمی‌شود. برای میلگردهای ضخیم صنعتی، تنظیم فشار گاز باید متناسب با قطر میلگرد باشد تا شعله بتواند تا مغز فولاد نفوذ کند.

نکات ایمنی در زمان کار با هوا برش

ایمنی در هوا برش اولویت اول هر کارگاه صنعتی است و اهمیت بشدت بالایی دارد. گازهای مورد استفاده (اکسیژن و استیلن) به شدت واکنش‌پذیر و قابل اشتعال هستند.

۱. خطر روغن و گریس: این یکی از حیاتی‌ترین موارد است. هرگز نباید با دست یا دستکش چرب و روغنی به تجهیزات اکسیژن (شیرها، رگولاتور و شلنگ) دست بزنید. ترکیب اکسیژن پرفشار با روغن باعث انفجار آنی و مهیب می‌شود. لباس کار اپراتور هم باید کاملا تمیز و عاری از روغن باشد.

۲. تجهیزات حفاظت فردی: استفاده از عینک مخصوص جوشکاری/برشکاری الزامی است. نور شدید حاصل از احتراق و جرقه‌های پرتاب شده می‌تواند به شبکیه چشم آسیب جدی بزند. همچنین استفاده از لباس کار کتان (نه مواد نفتی)، پیش‌بند چرمی، دستکش ساق‌دار و کفش ایمنی ضروری است.

۳. بررسی نشتی: قبل از روشن کردن مشعل، باید تمام اتصالات و شلنگ‌ها با آب و صابون (نه کف‌های چرب) تست شوند تا نشتی نداشته باشند. شلنگ‌ها باید سالم و بدون ترک باشند.

۴. تهویه مناسب: بخارات ناشی از برش برخی فلزات یا پوشش‌های روی آن‌ها (مثل گالوانیزه) سمی است. محیط کار باید تهویه قوی داشته باشد تا اپراتور دچار مسمومیت تنفسی نشود.

جهت خرید و اطلاع از قیمت میلگرد CK45 کلیک کنید.

مراحل انجام برشکاری با هوا برش

اگرچه انجام این کار نیاز به مهارت عملی دارد، اما دانستن مراحل تئوری آن برای درک فرایند لازم است. انجام صحیح این مراحل کیفیت لبه‌های برش میلگرد یا ورق را تضمین می‌کند.

مرحله اول: آماده‌سازی سطح

ابتدا باید سطح میلگرد یا ورق را تمیز کنید. زنگ‌زدگی‌های ضخیم، رنگ، روغن و آلودگی‌ها باید پاک شوند. وجود این مواد می‌تواند باعث پرش شعله یا بی‌کیفیت شدن برش شود.

مرحله دوم: تنظیم فشار گاز

بر اساس جداول استاندارد و ضخامت قطعه، فشار خروجی رگولاتورهای اکسیژن و استیلن را تنظیم کنید. برای برش میلگردهای آلیاژی قطور، نیاز به فشار اکسیژن بیشتری دارید.

مرحله سوم: روشن کردن و تنظیم شعله

شیر گاز سوختنی را کمی باز کنید و مشعل را با فندک مخصوص روشن کنید. سپس شیر اکسیژن را آرام باز کنید تا شعله آبی و متمرکز شود. شعله باید “خنثی” باشد، یعنی نه اکسیژن اضافی داشته باشد و نه سوخت اضافی.

مرحله چهارم: پیش‌گرم کردن

شعله را روی لبه کار (نقطه شروع) نگه دارید تا فلز به رنگ قرمز آلبالویی روشن (دمای برافروختگی) درآید. در این مرحله هنوز دکمه اکسیژن برش را فشار ندهید.

مرحله پنجم: انجام برش

به محض سرخ شدن نقطه شروع، اهرم اکسیژن برش را فشار دهید و مشعل را با سرعت ثابت و یکنواخت در مسیر خط برش حرکت دهید. سرعت حرکت دست بسیار مهم است؛ اگر تند بروید برش کامل نمی‌شود و اگر کند بروید لبه‌ها ذوب می‌شوند.

مرحله ششم: اتمام و تمیزکاری

پس از پایان برش، شیرها را ببندید (اول گاز سوختنی، سپس اکسیژن). قطعه برش خورده معمولا دارای پلیسه و سرباره (اکسیدهای ذوب شده) در لبه پایینی است. پس از خنک شدن، این ضایعات را با چکش یا سوهان تمیز کنید تا سطح برش صاف و آماده استفاده شود.

ویژگیهوابرش (Oxy-fuel)پلاسما (Plasma)لیزر (Laser)
هزینه تجهیزاتپایین (ارزان‌ترین)متوسطبسیار بالا
سرعت در ضخامت بالابالامتوسطپایین
دقت و کیفیت لبهپایین تا متوسطخوبعالی
منطقه متاثر از حرارتوسیع (زیاد)متوسطبسیار کم (ناچیز)
قابلیت حملبسیار عالی (پرتابل)متوسطغیرقابل حمل (ثابت)
کاربرد اصلیضخامت‌های بالا و کارهای کارگاهیضخامت‌های کم تا متوسطورق‌های نازک با دقت بالا

نحوه عملکرد هوا برش با برش پلاسما

جمع ‌بندی

برشکاری با هوا برش همچنان به عنوان یک روش مطمئن، ارزان و کارآمد در صنایع مادر شناخته می‌شود. بخصوص در مجموعه فولاد شمس گل آذین که تمرکز بر تولید و عرضه باکیفیت‌ترین میلگردهای صنعتی ساده و آلیاژی است، شناخت دقیق این روش‌ها به مشتریان کمک می‌کند تا فرآیندهای بعدی روی محصولات را با کمترین خطا انجام دهند. چه قصد برش میلگرد ساده را داشته باشید و چه فولادهای سرسخت‌تری مثل CK45، رعایت اصول فنی و ایمنی که در این مقاله مرور کردیم، ضامن سلامتی اپراتور و کیفیت نهایی قطعه شماست.

از اینکه تا پایان این مقاله همراه فولاد شمس گل آذین، تخصصی‌ترین تولیدکننده میلگرد ساده و آلیاژی در ایران بودید، صمیمانه سپاسگزاریم. برای اطلاع قیمت میلگرد ساده و دیگر میلگرد ها به سایت فولاد شمس مراجعه فرمایید.

سوالات متداول

  • آیا برشکاری با هوا برش برای تمام فلزات قابل انجام است؟

خیر، این روش عمدتا برای فولادهای کربنی و کم‌آلیاژ مناسب است. فلزاتی مثل آلومینیوم و فولاد ضدزنگ (استنلس استیل) به دلیل تشکیل اکسیدهای مقاوم در برابر حرارت، با روش هوا برش معمولی به خوبی بریده نمی‌شوند و نیاز به روش‌های دیگر مثل پلاسما یا پودر آهن دارند.

  • تفاوت اصلی برش هوا گاز با برش پلاسما چیست؟

برش پلاسما از قوس الکتریکی و گاز یونیزه شده استفاده می‌کند و سرعت و دقت بالاتری دارد و برای فلزات غیرآهنی هم کاربرد دارد. اما برشکاری با هوا برش برای ضخامت‌های بسیار زیاد (بالای ۵۰ میلی‌متر) اقتصادی‌تر و کارآمدتر است و نیاز به برق ندارد.

  • چرا نباید در تجهیزات هوا برش از روغن استفاده کرد؟

اکسیژن با خلوص بالا در مجاورت چربی، روغن یا گریس به شدت واکنش نشان می‌دهد و منجر به انفجار خودبه‌خودی می‌شود. به همین دلیل تمام اتصالات، واشرها و لباس کار اپراتور باید کاملا عاری از هرگونه چربی باشد.

  • برای برش میلگرد آلیاژی MO40 چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

این نوع فولادها به دلیل کربن و آلیاژ بالا، در برابر تغییرات حرارتی حساس هستند و ممکن است در محل برش دچار ترک یا سخت‌شدگی شوند. بهتر است قبل از برش قطعه را کمی گرم کنید و پس از برش اجازه دهید به آرامی خنک شود تا تنش‌های پسماند کاهش یابد.

  • حداکثر ضخامتی که می‌توان با هوا برش برید چقدر است؟

این روش توانایی بالایی دارد و با تجهیزات مناسب صنعتی می‌توان فولادهایی تا ضخامت ۲۰۰۰ میلی‌متر (۲ متر) را نیز برش داد، هرچند در کارگاه‌های معمولی معمولا تا ضخامت ۳۰۰ میلی‌متر رایج است.

امتیاز دهید
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها